یه روزایی هم از اوووولین ساعتش مشخصه که قراره تا اخرین ساعتش چی به روزت بیاد... هیچی بدتر از این نیست تو شرایط سخت و بحرانی خودتو به در و دیوار بزنی یکی پیدا بشه به دادت برسه و کسب تکلیف کنی همه کیلووومتر ها خارج از دسترس و خواب و نابود باشن خودت شروع کنی تصمیم گیری به بهترین شکلی که در توانته و با فکرت درست تربنه بعد بیان بدونه اینکه گوش کنن بدون اینکه درک کنن فقط هی محکومت کنن و ایراد بگیرن و ایراد بگیرن قسمت زور دارش هم این باشه که داروغه ها و وزیرها و حتی خدمتکارها پاچه گیر تر از پادشاه باشن! شاه درک میکنه و حق میده داروغه فضولی و قصاص میکنه! از همه ایناهم بگذریم تاره هیییی همه چی پیچ و و

خواب دیدم تشیع جنازه ی باباست! سنگ قبرش هم گذاشته بودن و من تازه هاح و واج رسیده بودمسرگردون داغون... با اشک از خواب پریدم... ازون موقع آشفته و پریشونم از همه ی عمرم اگر همه ی روزهای خوب پیش بابا رو جمع کنم شاید یک ماه بشه! کلا روزهایی که پیش خونوادم بودم از نصف عمرم هم کمتره انگار که تو روزای تشنگی یه بطری اب خنک داشته باشی ولی درش محکم باشه نتونی باز کنی یا که ازت دور باشه خیلی وقتا از خیلی چیزا میبرم شاکی میشم دلم میخواد دیگه هیچی اینجوری نباشه ولی همش همینجوره همش زندگی داره اینجوری میگذره وقت نشد به بابا زنگ بزنم ساعت ۱۱ شب بالاخره زنگ زدم موبایل مامان که جواب نداد ده دقیقه بعد تلفن مرکز

کسی هست که یه روز از عمرشواز ته دل خوشحال باشه و خیالش تخت باشه و راضی باشه که به هرچیزی که میخواسته و لازم بوده رسیده؟کسی هست احساس خوشبختی و سبک باری کرده باشه؟اونایی که عمر طولانی دارن و سنی ازشون گذشته چی؟ارزوهاشون تموم شده؟دست یافتنی بوده؟اصن میرسه روزی که دیگه غمی نباشه حرصی نباشه مشکلی نباشه استرسی نباشه چیزی کج نباشه چیزی کم نباشه؟یا همش قرار تا روز اخرهرروزو احساس ناکامی کنیم؟داستان از چه قراره آخه...؟ + نوشته شده در یکشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۶ساعت 22:49 توسط راز |